Porozumienie Inicjatyw Lasów Chojnowskich

Lasy Nadleśnictwa Chojnów to lasy o wiodącej funkcji społecznej Aglomeracji Warszawskiej

𝐍𝐚𝐫𝐚𝐝𝐚 𝐔𝐫𝐳ą𝐝𝐳𝐞𝐧𝐢𝐨𝐰𝐚 𝐝𝐥𝐚 𝐍𝐚𝐝𝐥𝐞ś𝐧𝐢𝐜𝐭𝐰𝐚 𝐂𝐡𝐨𝐣𝐧ó𝐰

C𝐨 𝐧𝐚𝐩𝐫𝐚𝐰𝐝ę 𝐬𝐢ę 𝐰𝐲𝐝𝐚𝐫𝐳𝐲ł𝐨?

WSZYSTKIEPOLITYKA

Anna Kalina-Gagnelied, Marcin Pańków - Inicjatywa Las Młochowski

4/7/20265 min czytać

Plan Urządzania Lasu Nadleśnictwa Chojnów

Za nami decydująca narada dotycząca 𝐏𝐥𝐚𝐧𝐮 𝐔𝐫𝐳ą𝐝𝐳𝐞𝐧𝐢𝐚 𝐋𝐚𝐬𝐮 𝐧𝐚 𝐥𝐚𝐭𝐚 𝟐𝟎𝟐𝟖–𝟐𝟎𝟑𝟕. Chodzi o dokument, który zadecyduje o losie naszych lasów na najbliższą dekadę i dłużej. Zapisy nowego PUL wyznaczą ramy zarządzania lokalnymi lasami 𝐧𝐚 𝐰𝐢𝐞𝐥𝐞 𝐥𝐚𝐭.

Narada trwała ponad 6 godzin, z czego większość zajęły prezentacje 𝐋𝐚𝐬ó𝐰 𝐏𝐚ń𝐬𝐭𝐰𝐨𝐰𝐲𝐜𝐡 oraz wykonawcy projektu Planu, 𝐁𝐢𝐮𝐫𝐚 𝐔𝐫𝐳ą𝐝𝐳𝐚𝐧𝐢𝐚 𝐋𝐚𝐬𝐮, zobligowanego do sfomułowania założeń.

Dzięki naszej obecności na Naradzie wywiązała się żywa dyskusja:

• o 𝐤𝐫𝐲𝐳𝐲𝐬𝐢𝐞 𝐡𝐲𝐝𝐫𝐨𝐥𝐨𝐠𝐢𝐜𝐳𝐧𝐲𝐦

• 𝐨 𝐛𝐫𝐚𝐤𝐮 𝐬𝐩ó𝐣𝐧𝐨ś𝐜𝐢 𝐏𝐔𝐋 𝐳 𝐨𝐠ó𝐥𝐧𝐨𝐩𝐨𝐥𝐬𝐤𝐢𝐦 𝐩𝐫𝐨𝐠𝐫𝐚𝐦𝐞𝐦 𝐦𝐢𝐧𝐢𝐬𝐭𝐞𝐫𝐬𝐭𝐰𝐚 𝐢 𝐣𝐞𝐠𝐨 𝐩𝐢𝐥𝐨𝐭𝐚ż𝐞𝐦 𝐩𝐫𝐨𝐰𝐚𝐝𝐳𝐨𝐧𝐲𝐦 𝐦.𝐢𝐧. 𝐮 𝐧𝐚𝐬

• 𝐨 𝐛𝐫𝐚𝐤𝐮 𝐫𝐞𝐚𝐥𝐧𝐞𝐣 𝐫𝐞𝐩𝐫𝐞𝐳𝐞𝐧𝐭𝐚𝐜𝐣𝐢 𝐬𝐩𝐨ł𝐞𝐜𝐳𝐧𝐞𝐣 w procesie tworzenia PUL

• o technicznym podziale na 𝐫óż𝐧𝐞 𝐭𝐲𝐩𝐲 „𝐠𝐨𝐬𝐩𝐨𝐝𝐚𝐫𝐬𝐭𝐰” w PUL

Jaki jest kontekst? – 𝐰𝐢𝐞𝐥𝐨𝐥𝐞𝐭𝐧𝐢 𝐬𝐩ó𝐫 𝐨 𝐥𝐨𝐤𝐚𝐥𝐧𝐞 𝐥𝐚𝐬𝐲 𝐢 𝐬𝐩ó𝐫

𝐨𝐠ó𝐥𝐧𝐨𝐩𝐨𝐥𝐬𝐤𝐢

Jako koalicja 𝐏𝐨𝐫𝐨𝐳𝐮𝐦𝐢𝐞𝐧𝐢𝐞 𝐈𝐧𝐢𝐜𝐣𝐚𝐭𝐲𝐰 𝐋𝐚𝐬ó𝐰 𝐂𝐡𝐨𝐣𝐧𝐨𝐰𝐬𝐤𝐢𝐜𝐡 walczymy od trzech lat aby nasze 𝐥𝐚𝐬𝐲 𝐚𝐠𝐥𝐨𝐦𝐞𝐫𝐚𝐜𝐲𝐣𝐧𝐞 będące cennym 𝐳𝐚𝐬𝐨𝐛𝐞𝐦 𝐨𝐜𝐡𝐫𝐨𝐧𝐧𝐲𝐦 i pełniące dla nas kluczowe 𝐟𝐮𝐧𝐤𝐜𝐣𝐞 𝐫𝐞𝐤𝐫𝐞𝐚𝐜𝐲𝐣𝐧𝐞 𝐢 𝐞𝐤𝐨𝐬𝐲𝐬𝐭𝐞𝐦𝐨𝐰𝐞 𝐳𝐨𝐬𝐭𝐚ł𝐲 𝐨𝐛𝐣ę𝐭𝐞 𝐬𝐭𝐨𝐬𝐨𝐰𝐧𝐲𝐦𝐢 𝐳𝐚𝐬𝐚𝐝𝐚𝐦𝐢 𝐥𝐞ś𝐧𝐢𝐜𝐭𝐰𝐚 𝐞𝐤𝐨𝐬𝐲𝐬𝐭𝐞𝐦𝐨𝐰𝐞𝐠𝐨/𝐫𝐞𝐳𝐞𝐫𝐰𝐚𝐭𝐨𝐰𝐞𝐠𝐨. I jak dotąd szło to miejscami skutecznie.

Podkreślaliśmy skandaliczny fakt, że do dziś nie ma w regulacjach leśnych miejsca na 𝐝𝐫𝐳𝐞𝐰𝐚 𝐬ę𝐝𝐳𝐢𝐰𝐞 𝐚𝐧𝐢 𝐬𝐭𝐚𝐫𝐨𝐥𝐚𝐬𝐲, a zamiast tego obowiązują a𝐧𝐚𝐜𝐡𝐫𝐨𝐧𝐢𝐜𝐳𝐧𝐞 𝐮𝐣𝐞𝐝𝐧𝐨𝐥𝐢𝐜𝐨𝐧𝐞 𝐩𝐫𝐢𝐨𝐫𝐲𝐭𝐞𝐭𝐲 𝐬𝐮𝐫𝐨𝐰𝐜𝐨𝐰𝐞/𝐡𝐨𝐝𝐨𝐰𝐥𝐚𝐧𝐞 tzw. gospodarki leśnej. Las nie jest w niej postrzegany jako ż𝐲𝐰𝐲 𝐞𝐤𝐨𝐬𝐲𝐬𝐭𝐞𝐦 𝐚𝐥𝐞 𝐣𝐚𝐤𝐨 𝐭𝐳𝐰. 𝐝𝐫𝐳𝐞𝐰𝐨𝐬𝐭𝐚𝐧 – w specjalistycznej bańce związanej z zarządcą lasów nie ma nawet mowy o biologicznej żywotności drzew a tylko o „wieku rębnym”, gdy najbardziej opłaca się je wyciąć. Istota sporu jest już powszechnie znana a 𝐧𝐚𝐬𝐳𝐞 𝐫𝐚𝐜𝐣𝐞 𝐬ą 𝐨𝐝 𝐝𝐚𝐰𝐧𝐚 𝐳𝐛𝐢𝐞ż𝐧𝐞 𝐧𝐩. 𝐳 𝐞𝐤𝐬𝐩𝐞𝐫𝐜𝐤𝐢𝐦 𝐩𝐫𝐨𝐣𝐞𝐤𝐭𝐞𝐦 𝐍𝐚𝐫𝐨𝐝𝐨𝐰𝐞𝐠𝐨 𝐏𝐫𝐨𝐠𝐫𝐚𝐦𝐮 𝐋𝐞ś𝐧𝐞𝐠𝐨

Działania naszej koalicji PILCH wpisują się w 𝐨𝐠ó𝐥𝐧𝐨𝐩𝐨𝐥𝐬𝐤𝐢 𝐫𝐮𝐜𝐡 𝐥𝐞ś𝐧𝐲 𝐢 𝐰 𝐬𝐳𝐞𝐫𝐨𝐤𝐚 𝐤𝐫𝐲𝐭𝐲𝐤ę 𝐭𝐞𝐠𝐨 𝐚𝐧𝐚𝐜𝐡𝐫𝐨𝐧𝐢𝐜𝐳𝐧𝐞𝐠𝐨 modelu, który nie sprzyja nikomu oprócz grup interesów branżowych i części bardziej dogmatycznych leśników z kręgów Lasów Państwowych. 𝐏𝐨𝐝𝐭𝐫𝐳𝐲𝐦𝐲𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐚𝐧𝐚𝐜𝐡𝐫𝐨𝐧𝐢𝐳𝐦𝐮 𝐧𝐢𝐞 𝐬𝐩𝐫𝐳𝐲𝐣𝐚 𝐨𝐝𝐛𝐢𝐨𝐫𝐨𝐰𝐢 𝐩𝐮𝐛𝐥𝐢𝐜𝐳𝐧𝐞𝐣 𝐢𝐧𝐬𝐭𝐲𝐭𝐮𝐜𝐣𝐢 𝐣𝐚𝐤ą 𝐬ą 𝐋𝐚𝐬𝐲 𝐏𝐚ń𝐬𝐭𝐰𝐨𝐰𝐞. Nie pozwala również właściwie reagować na skutki lokalnych i globalnych zmian klimatu. Nie sprzyja też b𝐢𝐨𝐫óż𝐧𝐨𝐫𝐨𝐝𝐧𝐨ś𝐜𝐢 𝐢 𝐚𝐮𝐭𝐨𝐧𝐨𝐦𝐢𝐜𝐳𝐧𝐞𝐣 𝐰𝐚𝐫𝐭𝐨ś𝐜𝐢 𝐧𝐢𝐞𝐳𝐚𝐥𝐞ż𝐧𝐞𝐣 𝐨𝐝 𝐧𝐚𝐬 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐫𝐨𝐝𝐲 , której kluczowa część jaką są lasy publiczne traktowana jest wciąż na wzór 𝐫𝐨𝐥𝐧𝐢𝐜𝐭𝐰𝐚. 𝐋𝐚𝐬 𝐭𝐨 𝐧𝐢𝐞 𝐝𝐫𝐳𝐞𝐰𝐨𝐬𝐭𝐚𝐧𝐲 – 𝐭𝐨 𝐫𝐞𝐭𝐞𝐧𝐜𝐣𝐚, 𝐦𝐢𝐤𝐫𝐨𝐤𝐥𝐢𝐦𝐚𝐭, 𝐤𝐫𝐚𝐣𝐨𝐛𝐫𝐚𝐳 𝐢 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐬𝐭𝐫𝐳𝐞ń życia – w naszym przypadku chodzi o setki tysięcy ludzi żyjących w aglomeracji warszawskiej lub w pobliżu

Spór z Lasami Państwowymi od lat znajdował publicznie wyraz w 𝐥𝐢𝐜𝐳𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐩𝐞𝐭𝐲𝐜𝐣𝐚𝐜𝐡, 𝐮𝐜𝐡𝐰𝐚ł𝐚𝐜𝐡 𝐬𝐚𝐦𝐨𝐫𝐳ą𝐝𝐨𝐰𝐲𝐜𝐡, 𝐢𝐧𝐭𝐞𝐫𝐩𝐞𝐥𝐚𝐜𝐣𝐚𝐜𝐡 𝐩𝐨𝐬𝐞𝐥𝐬𝐤𝐢𝐜𝐡, 𝐚𝐫𝐭𝐲𝐤𝐮ł𝐚𝐜𝐡 𝐰 𝐩𝐫𝐚𝐬𝐢𝐞 𝐢 𝐝𝐞𝐛𝐚𝐭𝐚𝐜𝐡. 𝐀 𝐰 𝐤𝐨ń𝐜𝐮 𝐰 𝐧𝐢𝐞𝐝𝐨𝐤𝐨ń𝐜𝐳𝐨𝐧𝐲𝐦 𝐩𝐫𝐨𝐠𝐫𝐚𝐦𝐢𝐞 𝐌𝐢𝐧𝐢𝐬𝐭𝐞𝐫𝐬𝐭𝐰𝐚 𝐊𝐥𝐢𝐦𝐚𝐭𝐮 𝐢 Ś𝐫𝐨𝐝𝐨𝐰𝐢𝐬𝐤𝐚, w którym sprawa naszego nadleśnictwa obok kilku innych (na tle kilkuset w skali kraju) zyskała 𝐬𝐳𝐜𝐳𝐞𝐠ó𝐥𝐧ą 𝐰𝐚𝐠ę

Jeśli chcecie poczytać skąd się bierze cały ten spór, to rytualnie polecamy niedawny wywiad z prof. Rykowskim, jednym z głównych autorytetów w tej sprawie w Polsce. Link w komentarzu

𝐉𝐚𝐤𝐢𝐞 𝐬ą 𝐧𝐚𝐬𝐳𝐞 𝐰𝐬𝐭ę𝐩𝐧𝐞 𝐨𝐛𝐬𝐞𝐫𝐰𝐚𝐜𝐣𝐞 𝐳 𝐍𝐚𝐫𝐚𝐝𝐲 𝐔𝐫𝐳ą𝐝𝐳𝐞𝐧𝐢𝐨𝐰𝐞𝐣?

Na prezentacjach nie mówiono o 𝐥𝐞𝐬𝐢𝐞 jako sieci powiązań, gdzie wszystkie elementy są ważne, tylko o 𝐮𝐩𝐫𝐚𝐰𝐚𝐜𝐡 𝐥𝐞ś𝐧𝐲𝐜𝐡 w oparciu dokumenty takie jak Zasady Hodowli Lasu i Zasady Ochrony Lasu, których celem nadrzędnym pozostaje 𝐡𝐨𝐝𝐨𝐰𝐥𝐚 𝐫𝐨ś𝐥𝐢𝐧 𝐝𝐫𝐳𝐞𝐰𝐢𝐚𝐬𝐭𝐲𝐜h, jak to ironicznie nazywa Natural Forest Foundation Prezentacje leśników skupiały się na analizie zagrożeń dla 𝐔𝐏𝐑𝐀𝐖: na jemiole, pożarach, „szkodach” wyrządzanych przez sarny czy bobry oraz sposobach gospodarowania drzewostanami. Czyli: gdzie ciąć, ile ciąć, jak ciąć i co sadzić, żeby w przyszłości znów można było ciąć. „𝐍𝐚 𝐬𝐮𝐬𝐳ę 𝐧𝐢𝐞 𝐦𝐚𝐦𝐲 𝐰𝐩ł𝐲𝐰𝐮”, powtarzano. Leśnicy mówili o problemie, ale tylko pod kątem hodowlanym, bez wskazania realnych działań systemowych na zasadzi rozkładania rąk. Leśnicy przyciśnięci przyznali przynajmniej tyle, że opracowanie hydrologiczne 𝐧𝐢𝐞 𝐛ę𝐝𝐳𝐢𝐞 𝐳𝐥𝐞𝐜𝐨𝐧𝐞 𝐰𝐫𝐚𝐳 𝐳 𝐝𝐳𝐢𝐞𝐬𝐢ę𝐜𝐢𝐨𝐥𝐞𝐭𝐧𝐢𝐦 𝐩𝐥𝐚𝐧𝐞𝐦, bo… zasięg zlewni wykracza poza zasięg nadleśnictwa

𝐍𝐚𝐣𝐩𝐨𝐰𝐚ż𝐧𝐢𝐞𝐣𝐬𝐳𝐲𝐦 𝐬𝐲𝐠𝐧𝐚ł𝐞𝐦 𝐨𝐬𝐭𝐫𝐳𝐞𝐠𝐚𝐰𝐜𝐳𝐲𝐦 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐟𝐚𝐤𝐭, ż𝐞 𝐩𝐨𝐝𝐬𝐭𝐚𝐰𝐚 𝐝𝐥𝐚 𝐳𝐚ł𝐨ż𝐞ń 𝐏𝐔𝐋 – 𝐎𝐩𝐫𝐚𝐜𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐆𝐥𝐞𝐛𝐨𝐰𝐨 𝐒𝐢𝐞𝐝𝐥𝐢𝐬𝐤𝐨𝐰𝐞 𝐝𝐥𝐚 𝐍𝐚𝐝𝐥𝐞ś𝐧𝐢𝐜𝐭𝐰𝐚 𝐂𝐡𝐨𝐣𝐧ó𝐰 – 𝐩𝐨𝐜𝐡𝐨𝐝𝐳𝐢 𝐳 𝟐𝟎𝟎𝟖 𝐫𝐨𝐤𝐮. Biorąc pod uwagę tempo zmian klimatycznych jest już może nawet dziś zdezaktualizowane, a co dopiero w kontekście przyszłej dekady

Nawet konieczność implementacji unijnego 𝐍𝐚𝐭𝐮𝐫𝐞 𝐑𝐞𝐬𝐭𝐨𝐫𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐋𝐚𝐰, 𝐳𝐨𝐫𝐢𝐞𝐧𝐭𝐨𝐰𝐚𝐧𝐞𝐠𝐨 𝐧𝐚 𝐳𝐚𝐡𝐚𝐦𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐬𝐩𝐚𝐝𝐤𝐮 𝐛𝐢𝐨𝐫óż𝐧𝐨𝐫𝐨𝐝𝐧𝐨ś𝐜𝐢 𝐢 𝐨𝐝𝐛𝐮𝐝𝐨𝐰ę 𝐞𝐤𝐨𝐬𝐲𝐬𝐭𝐞𝐦ó𝐰, została potraktowana jako argument za… intensyfikacją przebudowy drzewostanów. Czyli: więcej wycinania w odpowiedzi na kryzys, wygenerowany m.in. przez dotychczasowy system…

Nie było też zaskoczeniem, że 𝐍𝐚𝐫𝐚𝐝𝐚 𝐳𝐨𝐬𝐭𝐚ł𝐚 𝐰𝐲𝐤𝐨𝐫𝐳𝐲𝐬𝐭𝐚𝐧𝐚 𝐝𝐨 𝐚𝐮𝐭𝐨𝐩𝐫𝐨𝐦𝐨𝐜𝐣𝐢 𝐍𝐚𝐝𝐥𝐞ś𝐧𝐢𝐜𝐭𝐰𝐚. Szczegółowe prezentacje pokazywały jak to Lasy Państwowe troszczą się o wszystkie ważne dla społeczeństwa sprawy: tworzą infrastrukturę, „edukują”, prowadzą liczne działania PRowe, zwiększają lokalne zatrudnienie. W ten sposób leśnicy narzucają odbiorcom sugestię, że po co cały ten raban, po co te reformy, po co te inicjatywy leśne, skoro my o to wszystko świetnie dbamy. I jak zwykle – tak jak w przypadku samej nazwy „Lasy Państwowe” – 𝐦𝐚𝐧𝐢𝐩𝐮𝐥𝐚𝐜𝐣𝐚 𝐩𝐨𝐥𝐞𝐠𝐚 𝐧𝐚 𝐳𝐚𝐭𝐚𝐫𝐜𝐢𝐮 𝐫óż𝐧𝐢𝐜𝐲 𝐦𝐢ę𝐝𝐳𝐲 𝐬𝐩𝐨ł𝐞𝐜𝐳𝐧ą 𝐟𝐮𝐧𝐤𝐜𝐣ą 𝐥𝐚𝐬ó𝐰 𝐩𝐮𝐛𝐥𝐢𝐜𝐳𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐛ę𝐝ą𝐜𝐲𝐜𝐡 𝐰𝐬𝐩ó𝐥𝐧𝐲𝐦 𝐝𝐨𝐛𝐫𝐞𝐦 𝐢 𝐳𝐚𝐬𝐨𝐛𝐞𝐦, 𝐚 𝐬𝐩𝐨ł𝐞𝐜𝐳𝐧ą 𝐫𝐨𝐥ą 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐩𝐢𝐬𝐲𝐰𝐚𝐧ą 𝐬𝐨𝐛𝐢𝐞 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐳 𝐢𝐧𝐬𝐭𝐲𝐭𝐮𝐜𝐣ę 𝐳𝐚𝐫𝐳ą𝐝𝐳𝐚𝐣ą𝐜ą, 𝐤𝐭ó𝐫𝐚 𝐝𝐚𝐰𝐧𝐨 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐬𝐭𝐚ł𝐚 𝐝𝐨𝐬𝐭𝐫𝐳𝐞𝐠𝐚ć, ż𝐞 𝐧𝐢𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐢𝐜𝐡 𝐰ł𝐚ś𝐜𝐢𝐜𝐢𝐞𝐥𝐞𝐦

Nadal obowiązuje pełen katalog rębni, w tym b𝐫𝐚𝐤 𝐰𝐲𝐤𝐥𝐮𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐚 𝐰𝐢𝐞𝐥𝐨𝐡𝐞𝐤𝐭𝐚𝐫𝐨𝐰𝐞𝐠𝐨 𝐳𝐫ę𝐛𝐮 𝐳𝐮𝐩𝐞ł𝐧𝐞𝐠𝐨 𝐢 𝐭𝐨 𝐧𝐚𝐰𝐞𝐭 𝐧𝐚 𝐧𝐢𝐞𝐥𝐢𝐜𝐳𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐥𝐚𝐬𝐚𝐜𝐡 łę𝐠𝐨𝐰𝐲𝐜𝐡 Ponadto brak zaleceń co do rezygnacji z orki czy wykonywania zastawek na kanałach i zasypywania rowów.

Pominięte lub zmarginalizowane były kluczowe kwestie:

• 𝐫𝐨𝐥𝐚 𝐝𝐫𝐳𝐞𝐰 𝐬ę𝐝𝐳𝐢𝐰𝐲𝐜𝐡, 𝐦𝐚𝐫𝐭𝐰𝐞𝐠𝐨 𝐝𝐫𝐞𝐰𝐧𝐚 𝐰 𝐫𝐞𝐭𝐞𝐧𝐜𝐣𝐨𝐧𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐮 𝐰𝐨𝐝𝐲 , 𝐠𝐫𝐳𝐲𝐛ó𝐰, 𝐠𝐚𝐭𝐮𝐧𝐤ó𝐰 𝐳𝐰𝐨𝐫𝐧𝐢𝐤𝐨𝐰𝐲𝐜𝐡 𝐤𝐥𝐮𝐜𝐳𝐨𝐰𝐲𝐜𝐡 𝐝𝐥𝐚 𝐟𝐮𝐧𝐤𝐜𝐣𝐨𝐧𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐚 𝐞𝐤𝐨𝐬𝐲𝐬𝐭𝐞𝐦𝐮, 𝐠𝐥𝐞𝐛𝐲 𝐥𝐞ś𝐧𝐞𝐣 i żyjących w niej mikroorganizmów lub rola kornika w łańcuchu pokarmowym

• realny 𝐰𝐩ł𝐲𝐰 𝐏𝐔𝐋 𝐧𝐚 𝐫𝐞𝐭𝐞𝐧𝐜𝐣ę 𝐰𝐨𝐝𝐲, 𝐦𝐢𝐤𝐫𝐨𝐤𝐥𝐢𝐦𝐚𝐭, 𝐤𝐫𝐚𝐣𝐨𝐛𝐫𝐚𝐳, 𝐨𝐜𝐡𝐫𝐨𝐧ę 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐝 𝐡𝐚ł𝐚𝐬𝐞𝐦 𝐢 𝐣𝐚𝐤𝐨 𝐟𝐢𝐥𝐭𝐫 𝐩𝐨𝐰𝐢𝐞𝐭𝐫𝐳𝐚.

Zwracaliśmy na Naradzie uwagę, że w protokole z Narady Wstępnej nie uwzględniono:

Planu ochrony Chojnowskiego Parku Krajobrazowego, który obejmuje większość obszarów pod zarządem naszego nadleśnictwa i Audytu Krajobrazowego Województwa Mazowieckiego (2024)

𝐀𝐤𝐭𝐮𝐚𝐥𝐢𝐳𝐚𝐜𝐣𝐢 𝐠𝐫𝐚𝐧𝐢𝐜 𝐥𝐚𝐬ó𝐰 𝐨𝐜𝐡𝐫𝐨𝐧𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐦𝐢𝐚𝐬𝐭 – obecnie tą kategorią objęte są lasy oddalone o 10 km od granic miast powyżej 50 tys. mieszkańców, a np. Piaseczno odnotowało w tym czasie 67% przyrost. Wątek lasów ochronnych, trwale wpisanych w polskie prawo, w ogóle na Naradzie się nie pojawił

Podsumujmy: w 𝐤𝐥𝐮𝐜𝐳𝐨𝐰𝐲𝐦 𝐩𝐨𝐝𝐰𝐚𝐫𝐬𝐳𝐚𝐰𝐬𝐤𝐢𝐦 𝐧𝐚𝐝𝐥𝐞ś𝐧𝐢𝐜𝐭𝐰𝐢𝐞 , sięgającym swym obszarem samego PKiN, co dumnie podkreślał jego obecny szef w prezentacji, i które samo przedstawia się jako lider zmian na lepsze, wciąż dominuje myślenie o 𝐮𝐩𝐫𝐨𝐝𝐮𝐤𝐭𝐲𝐰𝐧𝐢𝐞𝐧𝐢𝐮 𝐩𝐨𝐰𝐢𝐞𝐫𝐳𝐜𝐡𝐧𝐢, 𝐧𝐚𝐬𝐚𝐝𝐳𝐞𝐧𝐢𝐚𝐜𝐡 𝐩𝐫𝐨𝐝𝐮𝐤𝐜𝐲𝐣𝐧𝐲𝐜𝐡, 𝐬𝐳𝐤𝐨𝐝𝐚𝐜𝐡 𝐢 𝐬𝐳𝐤𝐨𝐝𝐧𝐢𝐤𝐚𝐜𝐡 , a ostatnio dochodzą do tego „drzewostany niestabilne” jako nowy pretekst do cięć.

𝐏𝐫𝐨𝐦𝐲𝐤 𝐧𝐚𝐝𝐳𝐢𝐞𝐢?

Cieszy nas, że przynajmniej z ust jednego z przedstawicieli wykonawców projektu z Biura Urządzania Lasu padło stwierdzenie, że 𝐠𝐫ą𝐝𝐲 𝐢 𝐢𝐧𝐧𝐞 𝐬𝐢𝐞𝐝𝐥𝐢𝐬𝐤𝐚 𝐩𝐫𝐢𝐨𝐫𝐲𝐭𝐞𝐭𝐨𝐰𝐞 𝐰 𝐝𝐨𝐛𝐫𝐲𝐦 𝐬𝐭𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐳𝐚𝐜𝐡𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐚 𝐍𝐈𝐄 𝐖𝐘𝐌𝐀𝐆𝐀𝐉Ą 𝐃𝐙𝐈𝐀Ł𝐀Ń. Trzymamy za słowo, ale pytamy: dlaczego znaczną część takich cennych grądów właśnie nam wycięto?

Pojawiały się też inne hasła:

• żeby dosadzać gatunki mało wymagające: brzoza, lipa, klon

• żeby nie dodawać światła słonecznego jemiole (przez cięcia zupełne) – bo to wspiera jej rozprzestrzenianie.

• że skoro las ma ustawowo trzy funkcje – społeczną, przyrodniczą i gospodarczą – a w zależności od potrzeb jedna z nich może zyskać przewagę – to w przypadku Nadleśnictwa Chojnów sprawa wydaje się być prosta. Należy zmienić cel działań z produkcyjnego na społeczny i wszyscy na tym zyskają. 𝐖 𝐥𝐞𝐬𝐢𝐞 𝐳𝐚𝐰𝐬𝐳𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐜𝐨 𝐫𝐨𝐛𝐢ć 𝐢 𝐭𝐨 𝐰𝐜𝐚𝐥𝐞 𝐧𝐢𝐞 𝐦𝐮𝐬𝐢 𝐨𝐳𝐧𝐚𝐜𝐳𝐚ć, ż𝐞 𝐭𝐫𝐳𝐞𝐛𝐚 𝐜𝐨ś 𝐰𝐲𝐜𝐢ąć.

I tu 𝐨𝐬𝐭𝐚𝐭𝐧𝐢𝐞 𝐬𝐩𝐨𝐬𝐭𝐫𝐳𝐞ż𝐞𝐧𝐢𝐞 𝐳 𝐍𝐚𝐫𝐚𝐝𝐲 𝐔𝐫𝐳ą𝐝𝐳𝐞𝐧𝐢𝐨𝐰𝐞𝐣:

Istotnym elementem planu jest wirtualny podział obszaru na różne typy 𝐠𝐨𝐬𝐩𝐨𝐝𝐚𝐫𝐬𝐭𝐰 . Wykonawcy projektu – najwyraźniej niedoinformowani przez leśników – przypisywali nam dążenie do procentowej przewagi obszarowej tzw. 𝐠𝐨𝐬𝐩𝐨𝐝𝐚𝐫𝐬𝐭𝐰 𝐨𝐝𝐝𝐳𝐢𝐚ł𝐲𝐰𝐚𝐧𝐢𝐚 𝐬𝐩𝐨ł𝐞𝐜𝐳𝐧𝐞𝐠𝐨. 𝐎𝐝 𝐥𝐚𝐭 𝐣𝐞𝐝𝐧𝐚𝐤 𝐰𝐢𝐚𝐝𝐨𝐦𝐨, ż𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐭𝐨 𝐰𝐲𝐛𝐢𝐞𝐠 𝐥𝐞ś𝐧𝐢𝐤ó𝐰 𝐳𝐦𝐢𝐞𝐫𝐳𝐚𝐣ą𝐜𝐲 𝐝𝐨 𝐮𝐭𝐫𝐳𝐲𝐦𝐚𝐧𝐢𝐚 𝐩𝐫𝐢𝐨𝐫𝐲𝐭𝐞𝐭𝐮 𝐜𝐞𝐥ó𝐰 𝐩𝐫𝐨𝐝𝐮𝐤𝐜𝐲𝐣𝐧𝐲𝐜𝐡 , który ma cofnąć nas w dyskusji wstecz co najmniej o trzy lata. Trudno inaczej wytłumaczyć dlaczego wykonawcy planu z Biura przekonywali nas, że musimy zgodzić się także na niewielki udział 𝐠𝐨𝐬𝐩𝐨𝐝𝐚𝐫𝐬𝐭𝐰 𝐬𝐩𝐞𝐜𝐣𝐚𝐥𝐧𝐲𝐜𝐡, 𝐜𝐳𝐲𝐥𝐢 𝐧𝐩. 𝐫𝐞𝐳𝐞𝐫𝐰𝐚𝐭ó𝐰, 𝐩𝐥𝐚𝐧𝐨𝐰𝐚𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐫𝐞𝐳𝐞𝐫𝐰𝐚𝐭ó𝐰 i innych obszarów gdzie cele hodowlane nie obowiązują obligatoryjnie. Odbieramy to jako nieporozumienie, skoro jedynie „gospodarstwa specjalne” w ramach wewnętrznych regulacji planowania obszarów pod zarządem Lasów Państwowych wydają się stanowić 𝐟𝐮𝐫𝐭𝐤ę 𝐩𝐫𝐨𝐰𝐚𝐝𝐳ą𝐜ą 𝐝𝐨 𝐚𝐝𝐞𝐤𝐰𝐚𝐭𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐫𝐨𝐳𝐰𝐢ą𝐳𝐚ń 𝐢 𝐤𝐨𝐦𝐩𝐫𝐨𝐦𝐢𝐬𝐮.

𝐖 𝐬𝐲𝐭𝐮𝐚𝐜𝐣𝐢 𝐠𝐝𝐲 𝐦𝐚𝐦𝐲 𝐝𝐨 𝐜𝐳𝐲𝐧𝐢𝐞𝐧𝐢𝐚 𝐳 𝐳𝐚𝐠𝐫𝐨ż𝐞𝐧𝐢𝐞𝐦 𝐝𝐥𝐚 𝐞𝐠𝐳𝐲𝐬𝐭𝐞𝐧𝐜𝐣𝐢 𝐞𝐤𝐨𝐬𝐲𝐬𝐭𝐞𝐦ó𝐰 𝐰𝐲𝐰𝐨ł𝐚𝐧𝐲𝐦 𝐝ł𝐮𝐠𝐨𝐭𝐫𝐰𝐚łą 𝐬𝐮𝐬𝐳ą, 𝐧𝐚𝐣𝐬𝐞𝐧𝐬𝐨𝐰𝐧𝐢𝐞𝐣 𝐛𝐲ł𝐨𝐛𝐲 𝐨𝐛𝐣ąć 𝐨𝐜𝐡𝐫𝐨𝐧ą 𝐝𝐫𝐳𝐞𝐰𝐚 𝐥𝐢ś𝐜𝐢𝐚𝐬𝐭𝐞, 𝐤𝐭ó𝐫𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐳𝐜𝐳𝐞 𝐬𝐢ę 𝐭𝐲𝐦 𝐩𝐫𝐨𝐜𝐞𝐬𝐨𝐦 𝐨𝐩𝐢𝐞𝐫𝐚𝐣ą. Najprostszym sposobem formalnym dla następnej dziesięciolatki w naszym nadleśnictwie byłoby objęcie go właśnie „gospodarstwem specjalnym” – skoro na szczęście Lasy Państwowe jako państwo w państwie dysponują taką wewnętrzną elastyczną formułą urządzeniową. Można? Można – musiałaby jednak ku temu istnieć dobra wola, a przede wszystkim musiałoby o tym wiedzieć Biuro Urządzania Lasu, które ma ostatecznie sporządzić całościowy projekt.

Czytaj cały post na Facebook'u →

→ Opinie

𝐍𝐚𝐫𝐚𝐝𝐚 𝐔𝐫𝐳ą𝐝𝐳𝐞𝐧𝐢𝐨𝐰𝐚 𝐝𝐥𝐚 𝐍𝐚𝐝𝐥𝐞ś𝐧𝐢𝐜𝐭𝐰𝐚 𝐂𝐡𝐨𝐣𝐧ó𝐰

Plan Urządzania Lasu Nadleśnictwa Chojnów

Navigation:

Categories:

Contact: